reisei ni terashiawasete mireba
kimi to boku wa seihantai de
suuji da to ara
roku to kyuu no you na mon dana
kyuu ni hitori ni sareta ima de wa
tabe chiraka a insutanto no karappo youki to
rokudemonai boku ga nokotta

ironna koto ga nozomi doori ni
ikanakattana asahaka dattana
sono uchi wasurerunda tte omoi
tsumetemo shou ga nainda tte
modoranai mono ha mou modoranai
nandomo te ni toru shashin ha
yaburezu kimi wa kirei da

kimi ga kureta tegami wo hitotsu zutsu
kami hikouki ni kae nagara
tada negaunda dekiru
dake tooku he tobe

kurikaeshi mita kanfu- eiga demo
mitemiyou ki wo magirawasou
soredemo itsuka hyotto e kimi wo
omoi tsuzuketereba tte
kudaranai mono ha mada nakunaranai
nasakenaku hikizuri tsuzuketeiru jibun ga kirai da

nandaka nda itteta tte kono
seikaku ha kawaranainda tte
lalala.. iinjanai?
chikara naku haku tameiki
majiri no kimi no namae
konna hazu janakatta tte ikidoori wo kanjita
ndatte setsunai uta nante
utau no wa baka mitai

yappari te ni toru shashin wa
yaburezu kimi wa kirei da
yappari kimi wa
nonono...

ถ้าลองคิดเปรียบเทียบกันดีๆ แล้ว
เธอกับฉันต่างก็เป็นคนที่ตรงกันข้ามกันคนละขั้วเลย
ถ้าเปรียบเป็นตัวเลข พวกเราก็เหมือนเป็น
เลข 6 กับเลข 9 อย่างไรอย่างนั้นเลย ว่าไหม?
ยังไม่ทันได้ตั้งเนื้อตั้งตัว ฉันก็ถูกทิ้งให้อยู่กับกองถ้วยจานใส่
อาหารสำเร็จรูปที่ว่างเปล่ากองระเกะระกะซะแล้ว
คนไม่ได้เรื่องอย่างฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง

หลายสิ่งหลายอย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฉันต้องการเลย
มันงี่เง่ามากเลย ใช่ไหม?
ฉันจะลืมทุกอย่างได้ในไม่ช้าก็เร็วเพราะไม่มีประโยชน์อะไร
ที่จะมานั่งทรมานตัวเองกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว
สิ่งที่หวนคืนไม่ได้ จะไม่มีวันย้อนกลับมา
หลายต่อหลายครั้งที่ฉันตัดใจฉีกรูปเธอในมือ
ทิ้งไปไม่ได้ ก็เธอสวยออกอย่างนี้

ในขณะที่ฉันนำเศษกระดาษจากจดหมาย
ของเธอมาวางเรียงกันทีละส่วน
ฉันปรารถนาแค่เพียงจะบินไปให้ไกล
ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไปให้ไกล ไปให้พ้นๆ!

แม้แต่หนังกังฟูที่เคยดูได้ดูดีเป็นหลายๆ รอบ
ฉันก็ยังไม่มีสมาธิจะดูด้วยซ้ำไป
จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ ฉันก็ยังเผลอ
นึกถึงเธอขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
และเรื่องราวที่ไร้ความหมายก็ยังคงไม่หายไปไหน
ฉันเกลียดตัวเองที่เอาแต่ผูกติดอยู่กับอดีตที่น่าสังเวช

อดีตที่เธอเคยบอกกับฉันว่า ไม่ว่าอย่างไรตัวตน
ของฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย
ลา ลา ลา… แล้วมันไม่ดีหรือไง?
ฉันเปล่งเสียงเรียกชื่อของเธอพร้อมกับถอน
หายใจออกมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ไม่ใช่เสียงแบบนี้น้ำเสียงที่บ่งบอกว่าฉันกำลังโกรธเกรี้ยว
ร้องเพลงเศร้าเหมือนคนโง่คนหนึ่ง

ที่ว่ามาทั้งหมดนั้น ฉันก็คิดว่าตัวเองคงจะ
ตัดใจฉีกรูปในมือใบนี้ทิ้งไม่ลงอยู่ดี
ก็ในเมื่อเธอสวยออกอย่างนี้
ฉันก็คิดอยู่แล้วล่ะนะ ว่าเธอน่ะ จริงๆ นะ
ไม่ๆๆ

mada oboete iru deshoo nami oto ni tsutsumarete
kata narabete aruita marude kinoo no koto mitai ne
tsuyogari kamo shirenai saigo made egao misete
chigau michi o eranda mada nukumori nokoshite
futari de sugoshita mainichi ga ima wa
toki ga sugite omoide ni nari
mata ichi nichi ga hajimatte yuku

ยังจำได้ไหม ที่อวลเสียงเกลียวคลื่น
เดินเคียงกันนั้น มันเหมือนเกิดขึ้นเมื่อวานนี้
อาจจะเป็นการฝืนใจ แต่ขอดูรอยยิ้มจนวินาทีสุดท้าย
เลือกทางที่ไม่เคยเดิน ไออุ่นนั้นยังคงเหลืออยู่
วันคืนที่เราสองอยู่ร่วมกัน
บัดนี้เวลาผ่านไปกลายเป็นความทรงจำ
และก็กำลังจะเริ่มวันใหม่อีก

* nani yori mo taisetsu datta dare yori mo aishite-ta
kono koi o mamori-takatta itsumo yume o mite ita
tatoe hanarete kurashitemo
ano shunkan no futari wa
itsu made mo kagayaita mama
kyoo no hi o terasu yo

แต่ที่สำคัญที่สุดคือ รักเธอยิ่งกว่าใคร
ฝันอยู่เสมอว่าอยากจะปกป้องความรักนี้
แม้จะอยู่ห่างไกล
สองเราในวินาทีนั้น
ยังคงแจ่มแจ้งอยู่ตลอดไป
และยังคงส่องแสงให้กับวันวันนี้

ano yoru hajimete mita koboreta namida no iro wa
kuyashii hodo kirei de me o hanase-nakatta yo
saigo no kotoba mo ienakatta kedo
tsutae-takatta yo "arigatoo"
soshite kinoo no hi ni te o futta

สีของน้ำตาที่ได้เห็นเป็นครั้งแรกในคืนนั้น
น่าเจ็บใจนักทำไมถึงได้สวยจนมิอาจละสายตา
คำพูดคำสุดท้ายก็มิอาจเอื้อนเอ่ย
อยากจะกล่าวฝากคำว่า "ขอบคุณ"
และโบกมือลาวันวาน

ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ที่เริ่มคิด บางครั้งก็รู้สึก
การเข้าใจคนอื่นนั้น คงต้องเป็นเรื่องยากแน่
สิ่งที่ชอบจริง ๆ จะได้มาเมื่อไรกัน?
แม้แต่ความฝันที่ตนเลือก บางครั้งก็ยังเกือบหายไปต่อหน้า
ไม่ว่ายิ้มที่ให้แก่ใคร
น้ำตาที่ให้แต่เธอเห็น ก็ยังเป็นฉันเหมือนกัน
ใบหน้าที่ไม่หลอกลวง จากนี้ไป
เธอยังจะมองออกได้เพียงไหน

nagarete-ku toki no naka dakedo kawaranai nanika ni
muchuu-ni nareru shunkan wa itsumo momotte-tai
taisetsu-na mono subete ni junjo wa tsukerarenakute
ushinaitakunai kara
yume ni naku ai ja nai kitto sore dake wa futari no shinjitsu
ashita o egakeru koto kinoo ni yorisou koto
kyoo no kabe koeru tame ni dochira mo kakasenai
lookin' for my place yuku saki mo wakaranai michi o
erabi-hajimeta kokoro ni wa itsumo paradox kakaete-ru
henka o konomu day & night dakedo tomerarenai cry
me ni mienai kattoo mo kimi dake wa mitomete
sore demo yowai tokoro misetakunai kimochi wa
itsumo tonari-awase no yoo sonna paradox ki-zuite…(*)

วันเวลาที่เวียนผ่าน แต่ก็ยังอยากที่จะรักษาไว้ซึ่งช่วงเวลา
ที่ไม่เคยเปลี่ยนไป ที่เราได้ทุ่มเทให้กับอะไรบางอย่าง
สิ่งสำคัญทุกอย่าง ไม่สามารถจะเรียงลำดับให้มันได้
ก็ไม่อยากจะสูญเสียอะไรไป
ไม่ใช่รักที่ต้องร่ำไห้ในฝัน สิ่งนี้เท่านั้นคือความจริงของสองเรา
การวาดฝันของวันพรุ่ง การพึ่งพิงวันวาน
เพื่อก้าวข้ามกำแพงของวันนี้ สิ่งไหนก็ขาดเสียไม่ได้
มองหาที่ทางของตนเอง บนหนทางที่ไม่รู้จุดหมาย
ในหัวใจที่เริ่มจะเลือก ก็แบกความขัดแย้งไว้ตลอด
วันคืนที่ถวิลหาความเปลี่ยนแปลง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะร่ำร้อง
การต่อสู้ที่มองไม่เห็น อยากให้เธอเท่านั้นที่ยอมรับ
แต่ถึงกระนั้นอีกใจก็ไม่อยากให้เธอเห็นความอ่อนแอ
สองสิ่งอยู่คู่กันตลอด รู้ไว้เถิดถึงความขัดแย้งนั้น...นี้ตลอดไป

Kawagishi o terasu youhi ni
Utsusareta futatsu no kage
Hanaresou de kasanari souna
Kyori o tamotte-ita yo
Muki-aeta kokoro no naka de
Kizuki-hajimeta sugao wa
Uso janai gomakasenai
Kimi o motometeta

Modoranai toki no naka
Nagai michi-nori wa
Tsuzuite-iku kara
Futari no mirai ni
Mou mayowanaiyo

*Ai to yoberu kamo wakarazu ni
Tomo ni sugoshita kono omoi
Tashika ni kanjiru sono hi made
Itsu mademo soba ni ite
Mujaki ni warau sono shigusa mo
Naki-dashi-sou-na yoko-gao mo
Kitto ashita o egakeru kara
Kitto Mamotte-iku kara*

Mijika-sugiru ichi-nichi de wa
Yaritai koto owaranai
Sono naka de jibun-nari ni
Umaku yatteta keredo
Futari ga iru kono basho de wa
Jikan o wasure-saseru ne
Itsumademo kaerenakute
Tada suwatte-ita
Shizunde-iku hikari ni
Sasowareta hoshi ga
Kagayaki-dasu youna keshiki o
Shizuga ni mi-tsuzukete-itai

Hajimari ga itsu kamo shirazu ni
Dokoka de de-atta kono omoi
Katachi mo nai keredo itsu demo
Kono mune ni ikite-iru
Kono saki ni futari o matsu no wa
Akaku somaru sora no mukou no
Nani mo kimattenai ashita o
Tsukutte-iku koto dane

เงาสองเงาในอาทิตย์อัสดง
ที่ฉายแสงริมฝั่งน้ำ
ต่างรักษาระยะห่าง
เหมือนห่างเหินเหมือนใกล้ชิด
ภายในใจที่ได้เผชิญกัน
โฉมหน้าแท้จริงซึ่งเริ่มรู้สึกตัว
มิใช่โกหก มิอาจกลบเกลื่อน
ฉันถวิลหาเธอ

ท่ามกลางช่วงเวลาที่ไม่หวนกลับ
หนทางยาวไกลยังต้องดำเนินต่อไปอีก
ฉันจึงไม่ลังเล
ถึงอนาคตของเราสองคน
อีกต่อไปแล้ว

ห้วงคำนึงนี้ที่เคยผ่านมาด้วยกัน
โดยไม่รู้ว่าอาจจะเรียกได้ว่ารัก
อยู่ข้าง ๆ ฉันตลอดไปเถอะ
จนกว่าจะถึงวันที่รู้สึกว่า "ใช่"
เพราะท่าทางที่เธอยิ้มอย่างไร้เดียงสานั้น
อีกทั้งใบหน้าที่จวนเจียนจะร้องไห้
ฉันจะวาดฝันวันพรุ่งให้ได้
ฉันจะปกป้องเธอให้ได้

ภายในหนึ่งวันซึ่งสั้นเกินไป
ไม่อาจทำเรื่องที่อยากทำให้เสร็จได้
ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น ฉันทำได้ดี
ในแบบของฉัน แต่ทว่า
ณ สถานที่ที่เราสองคนอยู่นี้
มันทำให้เราลืมวันเวลาสินะ
ไม่อาจหวนคืนได้ตลอดไป
ฉันต้องการเพียงแค่นั่งอยู่
และเฝ้ามองเงียบ ๆ
มองทัศนียภาพที่ดวงดาวได้รับเชิญ
จากแสงที่จะจ่อมจมไป
ให้เริ่มทอประกายออกมา

ห้วงคำนึงนี้ที่เราได้พบกัน ณ สถานที่สักแห่ง
โดยที่ไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นขึ้นเมื่อใด
ไร้รูปไร้ร่าง แต่ทว่า
ดำรงอยู่ในใจดวงนี้เสมอ
สิ่งที่รอเราสองคนอยู่ในภายหน้านี้
คือการสร้างวันพรุ่งนี้ ซึ่งไม่มีอะไรแน่นอน
ซึ่งอยู่อีกฝั่งของฟากฟ้าที่ย้อมด้วยสีแดง