konayuki
Remioromen

konayuki mau kisetsu wa itsumo surechigai
hitogomi ni magiretemo onaji sora miteru noni
kaze ni fukarete nitayou ni kogoeru noni

boku wa kimi no subete nado shittewa inai darou
soredemo ichiokunin kara kimi wo mitsuketayo
konkyo wa naikedo honki de omotterunda

sasai na iiai mo nakute onaji jikan wo ikitenado ikenai
sunao ni narenai nara yorokobi mo kanashimi mo munashiidake

konayuki nee kokoro made shiroku somerareta nara
futari no kodoku wo wakeau koto ga dekitano kai?

boku wa kimi no kokoro ni mimi wo oshiatete
sono koe no suru hou e sutto fukaku made
orite yukitai soko de mou ichido aou

wakari aitai nante uwabe
wo nadeteita nowa boku no hou
kimi no kajikanda te mo nigiri
shimeru koto dakede tsunagatteitanoni

konayuki nee eien wo mae ni amarini moroku
zaratsuku asufaruto no ue shimi ni natte yukuyo

konayuki nee toki ni tayori naku kokoro wa yureru
soredemo boku wa kimi no koto mamori tsuzuketai

konayuki nee kokoro made shiroku somerareta nara
futari no kodoku wo tsutsunde sora ni kaesu kara

ละอองหิมะ
REMIOROMEN แปลโดย TASAYU

ฤดูของ ละอองหิมะโปรย ดูจะสวนทางกันเสมอ
แม้จะปะปนในฝูงชน แต่ก็มองท้องฟ้าอันเดียวกัน
ทั้งที่เมื่อปะทะกับสายลม ก็เหน็บหนาวเหมือนกัน

ผมคงไม่ได้รู้จักคุณทั้งหมด
แม้กระนั้น ผมก็ได้เจอคุณจากคนร้อยล้านคน
แม้จะไม่มีเหตุผล แต่ผมคิดอย่างนั้นจริง ๆ

อยู่ร่วมเวลาเดียวกัน โดยไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งไม่ดีหรอก
ถ้าซื่อสัตย์กับตัวเองไม่ได้ ทั้งความสุขความทุกข์ก็มีแต่จะรู้สึกว่างเปล่า

เจ้าละอองหิมะถ้าสามารถย้อมใจผมให้เป็นสีขาวได้
จะทำให้เราสองแบ่งบันความโดดเดี่ยว ได้ไหม

ผมแนบหูไปที่หัวใจของเธอ
ลึกลงไปในที่มีเสียงนั้น
ผมอยากจะเข้าไป เพื่อพบเธออีกครั้งที่นั่น

อยากเข้าใจกันและกัน
คงจะเป็นผมที่สัมผัสผิวเผิน
ทั้งที่ประสานความรู้สึกกันได้เพียงแค่
บีบกุมทั้งมือที่หนาวเหน็บของเธอเท่านั้น

เจ้าละอองหิมะ ที่เปราะบางเหลือเกิน ต่อหน้าความเป็นอมตะ
คงไว้แต่ร่องรอยบนพื้นยางมะตอยขรุขระ

เจ้าละอองหิมะ ใจซึ่งพึ่งพาไม่ได้สั่นไหว
กระนั้นก็อยากปกป้องเธอต่อไป

เจ้าละอองหิมะ ถ้าสามารถย้อมใจผมจนกลายเป็นสีขาวได้
เจ้าคงโอบอุ้มความโดดเดี่ยว ของเราสอง คืนกลับท้องฟ้า