anata no keshiki wa dare mo shiranai hazu
hitomi o tojitemo nanimo wakachi-aezu
futo kitsukeba kono te de kod? ubai
kirei na kami tokashite itai
semete kioku no naka de mitsumete ite
koe ni shigamu anata e
kurushimu yorokobi sae ushinau koto
kizuite ita kamo shirenai

ทิวทัศน์ของเธอไม่มีใครรู้แน่
ถึงจะปิดตาก็ไม่อาจแบ่งปันอะไรกันได้
เมื่อรู้สึกตัว ด้วยมือนี้ เสียงหัวใจเต้นแรง
อยากสางผมที่สวยงาม
อย่างน้อยขอให้ได้มองจ้องในความทรงจำ
แด่เธอที่เสียงสั่นพร่า
สูญเสียทั้งความทุกข์และความสุข
อาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้

sou haku no boku o utsushita hitomi ni sae
shisen sae hairu sukima mo mi-atarazu ni
togire togire tsugunau koe wa mune o sasu
karappo no hitomi o sotto tojiru
semete kioku no naka de mitsumete ite
koe ni shigame-tsuite-ta
ano kisetsu ga hakobu kono omoi wa
kieta futatsu no suishou

แม้แต่ดวงตาที่มีตัวฉันที่ซีดเซียวอยู่ในนั้น
แม้แต่ช่องว่างที่จะเข้าไปในสายตายังมองไม่เห็น
ขาดขาดหายหาย เสียงที่จะชดเชยเสียบแทงอก
ปิดดวงตาที่ว่างเปล่า
อย่างน้อยขอมองจ้องในความทรงจำ
เสียงที่สั่นพร่า
ความทรงจำนี้ที่นำมาซึ่งฤดูกาลนั้น
คือ "ผลึกน้ำสองผลึก" ที่หายไป