|
Kirakira
Oda Kazumasa
yura
yura yura kokoro wa yureru
kira kira kira toki wa kagayaite-ru
ima m? ichido yakusoku suru
keshite kimi no koto o uragiranai
t?ku ni mieru sono yume o
mada akiramenai de
kanarazu soko made tsurete yuku kara
tamerau
sono kimochi mo
subete kono te ni watashite
de-aete yokatta to
ieru hi ga kitto kuru
yura
yura yura kokoro wa yureru
kira kira kira toki wa kagayaite-ru
itsu no hi ni ka mata modoreru nara
sono toki kaeritai kono basho e
setsunai omoide wa futari kasanete yuku mono
mata kuru kanashimi wa koete yuku mono
ima
wa tada me no mae no kimi o dakishimete itai
ashita no namida wa ashita nagaseba ii
kono
ai wa doko made mo
zutto tsuzuite yuku kara
ashita no futari ni mada minu kaze ga fuku
Uh
k?shite ima ga sugite yuku nara
m? kataru beki mono wa nai
itsushika nemuri ni tsuita kimi o mitsumereba
kirameku hoshi wa sora ni afurete-ru
ima
wa tada me no mae no kimi o dakishimete itai
ashita no namida wa ashita nagaseba ii
ima
dakara dekiru koto
sore o keshite wasurenai de
kono toki kono futari koko e wa modorenai
kono
ai wa doko made mo
zutto tsuzuite yuku kara
ashita no futari ni mada minu kaze ga fuku
|
Kirakira
Oda Kazumasa
ส่ายไหว
หัวใจสั่นคลอน
ระยิบระยับ กาลเวลาเจิดจ้า
ตอนนี้ ขอสัญญาอีกครั้ง
จะไม่หักหลังเธอเด็ดขาด
ความฝันอันแสนไกล
อย่าเพิ่งตัดใจจากมัน
เพราะฉันจะพาเธอไปที่นั่นให้ได้
ความรู้สึกลังเลนั้น
ส่งทั้งหมดมาให้กับมือนี้
ดีจังที่ได้มาพบ
วันที่เธอพูดเช่นนั้นสักวันคงมาถึง
ส่ายไหว
หัวใจสั่นคลอน
ระยิบระยับ กาลเวลาเจิดจ้า
สักวัน หากจะต้องหวนกลับมา
อยากจะกลับไปที่ตอนนั้น สถานที่นี้
ความทรงจำที่แสนเศร้าในอดีต สองเราร่วมแบกรับ
ความเศร้าโศกที่กำลังจะมา เราต้องก้าวข้ามให้ได้
ตอนนี้ขอเพียงโอบกอดเธอที่อยู่ตรงหน้า
น้ำตาของวันพรุ่ง ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาหลั่ง
ความรักนี้จะดำเนินไป
ถึงทุกที่ตลอดไป
สองเราในวันพรุ่ง คงจะมีลมพัดโชย
หากเวลาตอนนี้จะผ่านไป
ก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก
สักวันหากได้มองจ้องเธอที่หลับใหล
ดวงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า
ตอนนี้ขอเพียงโอบกอดเธอที่อยู่ตรงหน้า
น้ำตาของวันพรุ่ง ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาหลั่ง
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้
อย่าลืมเด็ดขาด
เวลานี้ สองเรา ไม่หวนคืนมาที่นี่
ความรักนี้จะดำเนินไป
ถึงทุกที่ตลอดไป
สองเราในวันพรุ่ง คงจะมีลมพัดโชย
|
